Zastosowanie czujników NOx

Opracowanie czujników NOx spalin rozpoczęło się w latach 90. Komercyjne czujniki zostały po raz pierwszy wprowadzone na początku 2000 roku w samochodach osobowych z ubogą mieszanką benzyny, a następnie z silnikami wysokoprężnymi z adsorbentami NOx oraz lekkimi i wysokowydajnymi silnikami wysokoprężnymi z funkcją oczyszczania mocznika-SCR.

Jak działają sensory NOx

Czujnik noxSłużą do pomiaru zarówno poziomu tlenu w spalinach, jak i zawartości NOx (NO i NO2) w silnikach wysokoprężnych. Jest to czujnik NOx. Pomiary odbywają się w dwóch oddzielnych komorach w czujniku, a gazy wydechowe przepływają sekwencyjnie przez jeden, a następnie do drugiego. Gazy przepływają ze strumienia spalin przez barierę dyfuzyjną, aby dotrzeć do pierwszej komory, która „wypompowuje” wolny tlen za pomocą ogniwa Nernsta (prosty czujnik tlenu). Prąd elektryczny wykorzystywany w pierwszej celi Nernsta służy do pomiaru zawartości tlenu w spalinach (lambda). Informacje o zawartości tlenu wydechowego są dostarczane do ECM przez czujnik 2 NOx, aby wspomóc regenerację filtra cząstek stałych. Po usunięciu wolnego tlenu, NOx przygotowuje się do przejścia przez kolejną barierę dyfuzyjną do drugiej komory pomiarowej. W tym momencie cząsteczki NOx napotykają element katalityczny, który rozbija je na gazowy azot i tlen. Drugie ogniwo Nernsta jest następnie wykorzystywane do pompowania nowo wygenerowanego tlenu z komory, a prąd elektryczny jest wykorzystywany do obliczania poziomów NOx w spalinach. Resztkowe gazy azotowe wypływają następnie z wyjścia w drugiej komorze pomiarowej.

Jeśli jesteś mechanikiem samoukiem i sam naprawiasz swoje auto, żółta kontrolka awarii czujnika może zwiastować usterkę czujnika NOx. Dobrze jest mieć możliwość komputerowej diagnozy auta, aby zwiększyć pewność, co do podejrzeń związanych z tą wadą.